Salim Örgel

   1926-1990. Çorum’un Çöyhatap Köyünde doğdu. İlkokulu köyünde okuduktan sonra Hasanoğlan Köy Enstitüsünün bitirdi.

Yöredeki aşıkların etkisiyle küçük yaşlarda şiire ilgi duymaya başladı.

1967 yılına dek değişik bölgelerde öğretmenlik yaptı. Buralarda gördüğü, yaşadığı sorunları şiirlerinde işleyen Örgel, bir trafik kazasından dolayı tekerlekli sandalyeye bağımlı kaldı.

Şiirleri yöre aşıkları tarafından bestelendi. Ayrıca birçok araştırma, gazete ve dergide yayımlandı.

Salim Örgel’in çoğu kendi el yazması olarak kaydettiği yaklaşık 200 şiiri oğlu Şahin Örgel’in arşivindedir.
 

NEYİN VAR DA BUGÜN NEYE YAZMIYON

Neyin varda bugün neye yazmıyon
Kalem seni parça parça kırarım
Hiç mi benim hallerimi sezmiyon
Kalem seni parça parça kırarım

Mutluluk haykıran ozanda sensin
Kader çizgisini bozan da sensin
Koçyiğide idam yazan da sensin
Kalem seni parça parça kırarım

Uygarlık yaratan yüce ilahsın
Yobazın başında sahte külahsın
Cahilin elinde korkunç silahsın
Kalem seni parça parça kırarım

Bir çizginle nice yuva yıktırdın
Örgelimi öz canından bıktırdın
Nicesini kodeslere tıktırdın
Kalem seni parça parça kırarım

 

FATMA
  
Terden apak olmuş rastıksız kaşı 
Dayanmış çapaya duruyor Fatma 
Ayağı yalındır başında poşu 
Kardan adam gibi eriyor Fatma 
  
Yağın yok tuzun yok dert kucak kucak 
Her sene baharda böyl’ olur ancak 
Zemheride soğuk temmuzda sıcak 
Hep senin başına vuruyor Fatma 
  
Bakraçta soğumuş düğürcük aşı 
Ayağın acıtmış tarlanın taşı 
Çatlak dudakları çürümüş dişi 
Sana pek ıstırap veriyor Fatma 
  
Borçluymuş kocası gitmiş gurbete 
Yıllardır hasrettir yüz gram ete 
Sıcak bir çay olsa geçer hürmete 
Bilmem ki ne güne duruyor Fatma 
  
Tomofiller gelmiş misler kokuyor 
Yazamıyor ama biraz okuyor 
Kaş altından dargın dargın bakıyor 
Pek bakarkör değil görüyor Fatma