1943 yılında Çorum’un Palabıyık köyünde doğdu. İlköğrenimin köyünde, ortaokulu Amasya’da tamamladı.Küçük yaşlarda şiirle ilgilenmiş olmasına karşın yazmaya çok sonraları başladı. Şiire ilişkin bilgisini pekiştirmesindeAbdullah Ercan’ın yardımı oldu.Uzun yıllar bir devlet dairesinde değişik kademelerde çalışarak emekli oldu.
Kemal Özgür, şiirlerin bir bölümünü Ozan Cefai’yle birlikte hazırladığı »Duygu Dağarcığı« (2002) adlı kitapta topladı.

BİRİKİR

Arif ol da dinle boşa konuşma
İnsan tatlı güzel söze birikir
Yaz bahar gelince koyunla kuzu
Koşar çobandaki tuza birikir

Güz gelir ağaçlar döker gazeli
Böyle gelmiş böyle gider ezeli
Bu dünyada kim sevmez ki güzeli
Kimi cilve kimi naza birikir

Kemal’in durmadan geçen günleri
Murada ermeden geçen günleri
Hiç güneş görmeden geçen günleri
Yazın kuza kışın buza birikir

OLAM

Gel sevdiğim şu gönlümde
Sen sultan ol ben kul olam
Sevda ülkesine giden
Sen yolcu ol ben yol olam

Kalem mi yazılı kaşta
İnci mi dizili dişte
Sevgi denilen ağaçta
Sen yaprak ol ben dal olam

Sevdiğim naz var sesinde
Mis kokuyor nefesinde
Baharda gül bahçesinde
Sen gül ol ben bülbül olam

Aşk bir cevherdir insanda
Durur ömür boyu kanda
Kemal der ki bir kovanda
Sen arı ol ben bal olam