1926-1990. Çorum’un Çöyhatap Köyünde doğdu. İlkokulu köyünde okuduktan sonra Hasanoğlan Köy Enstitüsünün bitirdi.

Yöredeki aşıkların etkisiyle küçük yaşlarda şiire ilgi duymaya başladı.

1967 yılına dek değişik bölgelerde öğretmenlik yaptı. Buralarda gördüğü, yaşadığı sorunları şiirlerinde işleyen Örgel, bir trafik kazasından dolayı tekerlekli sandalyeye bağımlı kaldı.

Şiirleri yöre aşıkları tarafından bestelendi. Ayrıca birçok araştırma, gazete ve dergide yayımlandı.

Salim Örgel’in çoğu kendi el yazması olarak kaydettiği yaklaşık 200 şiiri oğlu Şahin Örgel’in arşivindedir.

NEYİN VAR DA BUGÜN NEYE YAZMIYON

Neyin varda bugün neye yazmıyon
Kalem seni parça parça kırarım
Hiç mi benim hallerimi sezmiyon
Kalem seni parça parça kırarım

Mutluluk haykıran ozanda sensin
Kader çizgisini bozan da sensin
Koçyiğide idam yazan da sensin
Kalem seni parça parça kırarım

Uygarlık yaratan yüce ilahsın
Yobazın başında sahte külahsın
Cahilin elinde korkunç silahsın
Kalem seni parça parça kırarım

Bir çizginle nice yuva yıktırdın
Örgelimi öz canından bıktırdın
Nicesini kodeslere tıktırdın
Kalem seni parça parça kırarım

FATMA

Terden apak olmuş rastıksız kaşı
Dayanmış çapaya duruyor Fatma
Ayağı yalındır başında poşu
Kardan adam gibi eriyor Fatma

Yağın yok tuzun yok dert kucak kucak
Her sene baharda böyl’ olur ancak
Zemheride soğuk temmuzda sıcak
Hep senin başına vuruyor Fatma

Bakraçta soğumuş düğürcük aşı
Ayağın acıtmış tarlanın taşı
Çatlak dudakları çürümüş dişi
Sana pek ıstırap veriyor Fatma

Borçluymuş kocası gitmiş gurbete
Yıllardır hasrettir yüz gram ete
Sıcak bir çay olsa geçer hürmete
Bilmem ki ne güne duruyor Fatma

Tomofiller gelmiş misler kokuyor
Yazamıyor ama biraz okuyor
Kaş altından dargın dargın bakıyor
Pek bakarkör değil görüyor Fatma